Trwały rozwój każdego regionu oraz wzrost jego atrakcyjności nie może przebiegać bez udziału wykształconego społeczeństwa, którego istnienie w znacznej mierze zależy od dobrej kondycji uczelni, nastawionych na ciągłą gotowość na zmiany podyktowane  procesami zachodzącymi w gospodarce. Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Siedlcach, starając się sprostać wyzwaniom budowania gospodarki opartej na wiedzy, jako priorytetową inwestycję w przyszłość obrała drogę podnoszenia jakości kształcenia.

Wiąże się to z potrzebą ustawicznego dokształcania nauczycieli akademickich w celu zapoznania ich z najnowszymi metodami nauczania. Jedno z głównych zadań: podnoszenie jakości i upowszechnianie nowoczesnych metod kształcenia, stojące przed systemem edukacji na poziomie wyższym, wskazane w Strategii Rozwoju Edukacji na lata 2007-2013, związane jest z koniecznością zastosowania narzędzi multimedialnych w dydaktyce.

Problemem polskiego systemu szkolnictwa wyższego jest także rozbieżność oferty edukacyjnej z potrzebami przyszłego rynku pracy. Przeprowadzone badania rynku pracy wskazały deficyt specjalistów w dziedzinie architektury krajobrazu. Przemiany społeczno-kulturowe, rozwój i zagospodarowanie przestrzenne terenów, potrzeba społeczeństwa do egzystowania w przyjaznym środowisku a także konieczność spełniania standardów obowiązującego prawa krajowego oraz unijnego wymusza popyt na tego typu specjalistów. Architekt krajobrazu to interdyscyplinarny zawód, który łączy wiedzę z nauk przyrodniczych. artystycznych, inżynieryjnych, a nawet socjologicznych.

Dążenie uczelni do realizacji dyrektyw Strategii Rozwoju Edukacji na lata 2007 – 2013 w zakresie „Równych szans dla osób niepełnosprawnych” przejawia się działaniu projektowym mającym na celu eliminowanie ograniczeń architektonicznych i poprawa dostępu osób niepełnosprawnych do kształcenia na poziomie wyższym.

Zrównanie statusu przedstawicieli obu płci we wszystkich aspektach życia stanowi jeden z priorytetów polityki Unii Europejskiej. Zgodnie z tymi założeniami projekt zakłada zachowanie zasady równouprawnienia w dostępie do usług edukacyjnych na poziomie szkoły wyższej. Dając tym samym szansę na poprawę sytuacji kobiet na rynku pracy.